विगत २० वर्षभन्दा लामाे समयदेखि आफ्नो स्वास्थ्य आफ्नै हातमा लिन उचित आहार, विहार र विचार सिक्न चाहनेहरुका लागि ललितपुर, सातदाेबाटाे, निराेगधामस्थित प्रकृति प्रेमी समूहले आफ्ना सदस्यहरुलाई आपसमा ज्ञान अनुभव बाँडचुँड गरी स्वाध्याय गर्ने, सिक्ने व्यवस्था मिलाउँदै आएको छ । याे संस्थाले सदस्यहरुलाई उचित आहार, विहार र विचार आफै गरी निराेग-आनन्दित र स्वतन्त्र रहन प्रेरित र सहयाेग गर्छ, त्यसकाे लागि आफै सिक्ने वातावरण र व्यवस्था मिलाउँछ ।

याे संस्थाले अरुकाे उपचार गर्ने काम, पेसा, व्यवसाय र व्यापार गर्दैन । अरुकाे उपचार गर्ने काम, पेसा, व्यवसाय र व्यापारलाई प्राथमिकता दिंदा मानिसहरु निराेगी हुन सक्दैनन्, पाउँदैन भन्ने याे संस्थाकाे नीति रहेकाे छ किनभने साँचाे अर्थमा आफ्नाे स्वास्थ्य आफैले मात्र हेरचाह गर्न सक्छ अरुले सक्दैन। यसै नीति अन्तर्गत नै प्रकृति प्रेमी समुहले “आस्वा आहा, उआविवि अभियान” संचालन गरेको हो। “आस्वा आहा, उआविवि” व्यवहारमा लागू गर्न आफै सिक्ने कार्यक्रम ७ दिने विशेष स्वाध्याय कार्यक्रम “दिशा बदले,दशा सप्रिन्छ, साँचाे ध्यान शिविर” हो। यस कार्यक्रममा नयाँ सदस्यहरुलाई पुराना अनुभवी सदस्यहरुले “आस्वा आहा, उआविवि” व्यवहारमा लागू गर्न आफै सिक्न व्यवहारिक प्रत्यक्ष उदाहरण बनेर सहयोग गर्ने काम हुन्छ।

यस कार्यक्रममा सहभागी भएर उचित आहार, विहार र विचारकाे स्वाध्याय (स्वअध्ययन, स्वअभ्यास) ७ दिन मात्र गर्दा पनि शरीर र मनमा निकै नै उल्लेखनीय परिवर्तन आउँछ। जीर्ण कव्जियत खुल्न थाल्छ । शरीरकाे बढेकाे ताैल एक हप्तामै कम्तिमा २ देखि बढीमा ५-७ किलाेसम्म घटेकाे देखिन्छ भने बढेकाे सुगर (चिनी) अधिकांशत: एक हप्ता भित्रै सामान्य मापदण्डभित्र आउँछ, वा सामान्य हुने बाटाेतिर लाग्छ । बढेकाे काेलेष्टेराेल, ट्राइग्लिसेराइड (रगतकाे चिल्लाे) अधिकांशत: एक हप्ता भित्रै सामान्य हुन्छ वा सामान्य-उन्मूख हुन्छ । युरिक एसिड लगायत दुखाईहरु कम हुन थाल्छ । बढेकाे प्रेसर एक हप्ता भित्रै कम हुन थाल्छ । निदाउन नसक्नेहरु अलिअलि गर्दै मज्जाले निदाउन थाल्छन् । हिंड्न नसक्नेहरु हिंड्न थाल्छन् । अलिअलि मात्र हिंड्नेहरु दिनकाे १० – १५ किलाेमिटरसम्म हिंड्न सक्ने हुन्छ । हिंड्दा स्वास फुल्नेहरुले सजिलै श्वास फेर्न सक्ने हुन थाल्छ । घाम र चिसाेमा हिंड्दा टाउकाे दुख्नेहरुकाे अलिअलि गर्दै दुख्न छाेड्छ । शरीर तुलनात्मक रुपमा बढी बलियाे र लचिलाे हुन्छ । बस्न, उठ्न, खुम्चिन, तन्किन सक्ने क्षमता वृद्धि हुन्छ । हाँस्न नसक्नेहरु हाँस्न थाल्छन् । धक नफुकेकाहरुकाे धक फुक्न थाल्छ । विचारकाे ढाँचा परिवर्तन हुन थाल्छ । जीवनकाे अर्थ र उद्देश्य फरक पर्न थाल्छ । नाच्न नसक्नेहरु नाच्न थाल्छन् । मनपरीतन्त्रबाट स्वअनुशासनतिर उन्मूख हुन्छन् । निराेग-आनन्दकाे स्राेत, आफ्नाे यथार्थ र क्षमता के हाे भन्ने विषयमा स्पष्टता आउन थाल्छ । निराेगीहरु झनै तगडा हुन्छन् भने समस्या भएकाहरु निराेगउन्मूख हुन्छन् । “अब आफ्नाे स्वास्थ्य अरुकाे हातमा दिने जमाना गयाे ! आफ्नाे स्वास्थ्य आफ्नै हातमा लिने बेला आयाे !” भन्ने ठहरमा पुग्छन्।